Spijsverteringsenzymen zijn speciale eiwitten die ons lichaam van nature aanmaakt in het spijsverteringskanaal (bijvoorbeeld in de speekselklieren, de maag, de alvleesklier en de dunne darm). Hun belangrijkste taak is het afbreken van complexe moleculen uit voedsel (eiwitten, vetten, koolhydraten) tot kleinere delen, die het lichaam via de darmwand in de bloedbaan kan opnemen en als energie of bouwstoffen kan gebruiken.
Als het lichaam onvoldoende enzymen aanmaakt (bijvoorbeeld door stress, veroudering, een ongezonde levensstijl of ziekte) en het voedsel langer onverteerd in het spijsverteringskanaal blijft zitten, leidt dit tot gisting, een opgeblazen gevoel, een zwaar gevoel en een onvoldoende opname van voedingsstoffen. In dergelijke gevallen grijpen mensen vaak naar voedingssupplementen. Als u lijdt aan maagzweren, ontstekingen van het spijsverteringskanaal, aandoeningen van de alvleesklier of medicijnen gebruikt die de spijsvertering en opname beïnvloeden, raden wij u aan om voor gebruik een arts te raadplegen.
Spijsverteringsenzymen van Dr. LUCULLUS
De spijsverteringsenzymen bevatten een gepatenteerd mengsel van zeven specifieke enzymen. Deze enzymen werken samen, maar elk richt zich op een ander soort voedsel:
1. Enzymen voor de afbraak van koolhydraten en suikers
Amylase: Dit enzym komt van nature voor in ons speeksel en in de alvleesklier. Het heeft als taak complexe koolhydraten (zetmeel, dat we bijvoorbeeld in aardappelen, rijst en pasta aantreffen) af te breken tot eenvoudigere suikers, waaruit het lichaam snel energie haalt.
Maltase: Voltooit het werk van de amylase. Het splitst maltose (moutsuiker, die bijvoorbeeld bij de vertering van granen ontstaat) in glucose, die het lichaam als brandstof gebruikt.
Saccharase: Dit enzym breekt sucrose (gewone witte suiker of bietsuiker) af in enkelvoudige suikers – glucose en fructose. Hierdoor wordt de spijsvertering na het eten van zoete gerechten vergemakkelijkt.
2. Enzymen voor de afbraak van eiwitten en vetten
Protease: Een essentieel enzym dat zorgt voor de afbraak van eiwitten (uit vlees, eieren, peulvruchten of melk) in kleinere delen, peptiden genaamd, en vervolgens in aminozuren. Aminozuren zijn absoluut onmisbaar voor de groei, het herstel en de regeneratie van spieren, organen en weefsels.
Lipase: Dit enzym, dat voornamelijk door de alvleesklier wordt aangemaakt, is onmisbaar voor de afbraak van vetten (lipiden) tot glycerol en vrije vetzuren. Zonder voldoende lipase heeft het lichaam moeite om vette maaltijden te verteren, wat vaak leidt tot een ernstig gevoel van zwaarte.
3. Enzymen gericht op specifieke intoleranties en voedingsbestanddelen
Lactase: Breekt lactose (melksuiker) af die in melk en zuivelproducten voorkomt. Veel mensen verliezen na verloop van tijd het vermogen om zelf lactase aan te maken, wat leidt tot lactose-intolerantie (krampen, diarree en een opgeblazen gevoel na het drinken van melk). Het innemen van lactase in de vorm van een supplement voorkomt dit proces.
Cellulase: Dit enzym kan het menselijk lichaam niet op natuurlijke wijze aanmaken. Het breekt cellulose af, het belangrijkste bestanddeel van plantaardige vezels (in groenten en fruit). Het innemen van cellulase helpt de plantaardige bestanddelen van voedsel zachter te maken en af te breken, waardoor het lichaam er meer voedingsstoffen uit kan halen en het risico op winderigheid door een hoge vezelinname wordt verminderd.
Veiligheids- en gezondheidsaanbevelingen
Het juiste tijdstip: Voor een optimaal effect moeten spijsverteringsenzymen bij voorkeur vlak voor of tijdens de maaltijd worden ingenomen, omdat ze in de maag direct in contact komen met het voedsel, dat ze onmiddellijk kunnen gaan afbreken.
Allergieën en samenstelling: Hoewel enzymen op zich doorgaans goed worden verdragen, is het belangrijk om de toevoegingen te controleren als u erop let dat er geen dierlijke producten in zitten.
Wanneer moet je de spijsvertering stimuleren?
Hoe weet u of uw spijsverteringsstelsel ondersteuning nodig heeft? Tot de meest voorkomende symptomen behoren:
Een zwaar gevoel in de maag: Dit kan worden ervaren als een onaangenaam vol gevoel na het eten van een normale, soms zelfs kleinere portie. Dit gevoel houdt lang aan.
Een opgeblazen gevoel en winderigheid: Een verhoogde gasvorming na het eten is een veelvoorkomend symptoom dat wijst op spijsverteringsproblemen.
Vermoeidheid na het eten: Als je lichaam „uitschakelt“ en je kort na het eten slaperig begint te worden, kan dit erop wijzen dat je lichaam veel energie verbruikt om het gegeten voedsel af te breken.
Specifieke reacties: Als u zich regelmatig onwel voelt na het nuttigen van melk, peulvruchten of vette maaltijden, kan dit wijzen op een tekort aan een bepaald enzym (bijv. lactase, lipase).
Onregelmatige stoelgang: veelvuldige diarree, constipatie en/of onverteerde voedselresten in de ontlasting.
Hoge stress: Wanneer ons lichaam onder stress staat, geeft het voorrang aan „overleven“ en daardoor neemt de productie van maagzuur en enzymen af.
Te snel eten: Als je je eten te weinig kauwt, wordt het niet voldoende door speeksel voorverteerd, waardoor de darmen worden belast en deze het werk vervolgens moeten inhalen.
Het in één keer eten van zware maaltijden: Vooral tijdens familiefeesten en feestdagen, wanneer we in één keer veel vetten, eiwitten en suikers tot ons nemen.
Leeftijd: Tussen het 30e en het 40e levensjaar neemt de natuurlijke productie van enzymen in ons lichaam af.
Ons lichaam laat ons meestal heel duidelijk weten wat het nodig heeft. Als een zwaar gevoel, vermoeidheid of een opgeblazen gevoel na het eten slechts af en toe optreden, zijn de hoogwaardige spijsverteringsenzymen van Dr. LUCULLUS een uitstekende en snelle eerste hulp die u weer comfort geeft. Als u echter het gevoel heeft dat u regelmatig en langdurig last heeft van spijsverteringsproblemen, is het zeker verstandig om hierover met een arts te overleggen, zodat u weer zonder zorgen en beperkingen van het leven en het eten kunt genieten.
